◄ «سلامی به‌ آینده»،

◄ «در باره …سوراخ‌ها»
]]> http://ravayt.wordpress.com/2010/08/30/%d8%af%d9%88-%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%da%a9%d9%88%d8%b1%d8%aa-%d8%aa%d9%88%d8%ae%d9%88%d9%84%d8%b3%da%a9%db%8c/feed/ 0 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/2010/05/08/%d9%be%d8%b3%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%82-%d9%82%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%ad%d8%a7%d9%88%db%8c/ http://ravayt.wordpress.com/2010/05/08/%d9%be%d8%b3%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%82-%d9%82%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%ad%d8%a7%d9%88%db%8c/#comments Sat, 08 May 2010 17:03:54 +0000 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/?p=255 ]]>

…اگر در آن حالت نبودم. اگر از مالیدن کرم به پوست صورتم با دست‌های او آن‌قدر لذت نمی‌بردم شاید بیش‌تر عصبانی می‌شدم و سرش داد می‌کشیدم و وادارش می‌کردم چندبار معذرت‌خواهی بکند ولی حالا همین که دست او با سفیدی پنبه به صورتم نزدیک می‌شد آرام می‌شدم. اول تماس ناگهانی کرم در یک لحظه‌ی سرد. بعد تکان‌تکان آرام پنبه بر روی پوستم همراه با دردی قابل تحمل، غوطه‌ور در دریای چشمان او. …

پسران عشق
رمان
قاضی ربیحاوی
نشر الکترونیکی«باغ در باغ»، سوئد
چاپ اول: آوریل ۲۰۱۰

دانلود کتاب

۲۰۱۰© BaghDarBagh
تمام حقوق اين کتاب برای نويسنده محفوظ است.
نقل تمامی يا بخش‌ھايی از اين كتاب برای بازچاپ، استفاده در رسانه‌ھا،
گرفتن ميكروفيلم و ترجمه فقط با اجازه‌ی کتبی نويسنده آزاد است.

تاکسیمتر را روشن کردم و پرسیدم: «کجا؟»

گفت: «هتل اُروپا.»

لهجۀ آمریکایی داشت. چهره‌اش از تو آینه پیدا نبود.

هتل اروپا دو خیابان آن‌طرف‌تر بود. فکر کردم یا زیاد نوشیده، یا چون هوایِ آخرِ پاییز سرد است و از اولِ شب، این بارانِ ریز بنا کرده به باریدن، ترجیح می‌دهد با تاکسی برود؛….

◄«متن کامل»
]]> http://ravayt.wordpress.com/2009/11/20/%d8%aa%d9%84%d9%87-%d9%86%d8%a7%d8%b5%d8%b1-%d8%b2%d8%b1%d8%a7%d8%b9%d8%aa%db%8c/feed/ 2 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/2009/10/15/%d9%be%d8%b1%d9%86%d8%af%da%af%d8%a7%d9%86-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%d8%b1%d9%88%d9%86%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d8%b1%d9%88-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%d9%85%db%8c%d8%b1%d9%86%d8%af-%d8%b1%d9%88%d9%85%d9%86/ http://ravayt.wordpress.com/2009/10/15/%d9%be%d8%b1%d9%86%d8%af%da%af%d8%a7%d9%86-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%d8%b1%d9%88%d9%86%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d8%b1%d9%88-%d9%85%db%8c%e2%80%8c%d9%85%db%8c%d8%b1%d9%86%d8%af-%d8%b1%d9%88%d9%85%d9%86/#comments Thu, 15 Oct 2009 11:02:42 +0000 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/?p=62 ]]>

◄«متن کامل»

امروز پا دردم شروع شد. اين سوغات ولايت است، کاريش نمی‌شود کرد. تازه اگر يک روز خودم هم دکتر خوبی بشوم و بخواهم اين درد را درمان کنم تا آن روز پايی باقی نمانده است. خدا لعنت کند آن رطوبت را. چند روزی بود که درد نمی‌کرد. چقدر راحت بودم. فکر کردم هوای خشک این‌جا کار خودش را کرده، اما حالا فکر می‌کنم تغيير فضا راه علاج درد نيست. درد را بايد از ريشه کند و اين طور حرفها.
پيش از اين، هميشه فکر می‌کردم که برای اولين بار چطور با يک مرده رو به رو خواهم شد. و امروز در تالار تشريح حس کردم که هيچ تفاوتی ميان این‌ها که دراز به دراز خوابيده‌اند و آن‌ها که دراز به دراز راه می‌روند نيست. بوی فضای تالار را پيش از اين حس کرده بودم. در اداره‌های خودمان، در تجارتخانه‌ها، و زير سقف بازار همين بو را حس کرده بودم…

◄«متن کامل»

شما فراک تنتان می‌کنید، نشان «استانیسلاو»-البته اگر چنین نشانی داشته باشید- به گردن می‌آویزید، چند قطره عطر روی دستمال جیبی‌تان می‌چکانید، سیبل‌تان را با بطری‌بازکن می‌تابانید و این همه را آن‌قدر سریع و چنان خشم‌آلود انجام می‌دهید که انگار فراک را نه بر تن خود که برتن کین‌توزترین دشمن‌تان می‌پوشانید. و در همان حال، زیر لب غرولند می‌کنید:
-مرده شور این زندگی را ببرد! نه در روزهای عادی راحتم می‌گذارند، نه در ایام عید! سر پیری از بام تا شام سگ‌دو می‌زنم! صد رحمت به پستچی‌ها!
همسرتان«وروشکا» که با اجازه‌ی شما می‌خواهم او را«شریک زندگی»تان بنامم کنار شما ایستاده است و یک‌بند ور می‌زند:…

◄«متن کامل»
]]> http://ravayt.wordpress.com/2009/03/17/%d8%b4%da%a9%d9%86%d8%ac%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-%d9%86%d9%88%d8%8c-%d8%a2%d9%86%d8%aa%d9%88%d9%86-%da%86%d8%ae%d9%88%d9%81/feed/ 0 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/2009/02/07/%d8%af%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%d8%b9%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c/ http://ravayt.wordpress.com/2009/02/07/%d8%af%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%d8%b9%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c/#comments Sat, 07 Feb 2009 10:42:00 +0000 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/2009/02/07/%d8%af%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%d8%b9%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c ]]>
نیویورکر ۲۲ دسامبر ۲۰۰۸
ترجمه:علی لاله‌جینی

سال ۱۹۹۹، پس از بازگشت از ونزوئلا، خواب دیدم مرا به آپارتمان اِنریکه لینِ شاعر می‌برند، در کشوری که می‌توانست شیلی باشد و شهری که می‌توانست سانتیاگو باشد، فراموش نفرمایید که شیلی و سانتیاگو روزگاری شبیه به جهنم بود، شباهتی که، درلایه‌ی زیرین شهرِ واقعی و شهرِ تخیلی، همیشه به قوت خود باقی خواهد ماند. البته می‌دانستم لین مرده است، ولی وقتی پیش‌نهاد کردند مرا به دیدار ایشان ببرند بی‌درنگ پذیرفتم. شاید فکر کردم دارند با من شوخی می‌کنند، یا شاید معجزه‌ای رخ داده است. ولی شاید فقط فکرنکرده بودم یا این پیش‌نهاد را بد فهمیده بودم. به هر رو، ما به ساختمانی هفت طبقه با نمای زردِ کم‌رنگ و باری در طبقه‌ی هم‌کف وارد شدیم،…

◄«متن کامل»

]]> http://ravayt.wordpress.com/2009/02/07/%d8%af%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%d8%b9%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c/feed/ 0 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/2008/12/21/%da%a9%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c%d9%88%db%8c%d9%88%d8%b1%da%a9%d8%b1/ http://ravayt.wordpress.com/2008/12/21/%da%a9%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c%d9%88%db%8c%d9%88%d8%b1%da%a9%d8%b1/#comments Sun, 21 Dec 2008 11:48:00 +0000 خلیل پاک‌نیا http://ravayt.wordpress.com/2008/12/21/%da%a9%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a8%d8%b1%d8%aa%d9%88-%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%88%d8%8c-%d9%86%db%8c%d9%88%db%8c%d9%88%d8%b1%da%a9%d8%b1 ]]>


نیویورکر ۴ اوت ۲۰۰۸
ترجمه:علی لاله‌جینی

سینه‌های درشت، پاهای لاغر و چشمانی آبی داشت. دوست دارم او را این‌طوری به یاد بیاورم. نمی‌دانم چرا دیوانه‌وار عاشقش شدم، ولی شدم. اوایل ، همان روزهای اول، همان ساعات اول ، اوضاع بر وفق مراد بود؛ بعد کلارا برگشت به شهری که زند‌گی می‌کرد، شهری در جنوبِ اسپانیا ( برای تعطیلات به بارسلون آمده بود)، و همه چیز شروع کرد به درهم ریختن.
یک شب خوابِ فرشته‌ای را دیدم: وارد باری بزرگ و خالی شدم و او را دیدم نشسته در گوشه‌ای با آرنج‌ها روی میز و فنجانی شیر قهوه در مقابلش. به من نگاه کرد و گفت: او عشق زندگی توست. نگاه نافذ و آتشِ چشمانش مرا به آن سوی اتاق پرتاب کرد. فریاد زدم،…

◄«متن کامل»

ترجمه: مرضیه ستوده

“ادیسه پشت به بندر کرد و از راهی صعب العبور که از میان جنگل می‌گذشت و بر صخره‌ها صعود می‌کرد، رفت به سوی مقرٌی که آتنه به او گفته بود…”
ریچارد به خواندن ادامه داد. بی‌قرار و کلافه بود اما سعی کرد با علاقه ادیسه بخواند. سفر به خانه‌ی “خوک چران” وفادارش. این دیگر چه لغتی است. این دیگر چه جور زندگی کردن بوده است! – که البته دیگر او را به جا نمی‌آورد. اصلا در این کتاب‌های قدیمی هیچکس هیچکس را به جا نمی‌آورد و نمی‌شناسد. و تا همین جا هم زیادی وقت صرف ادیسه کرده بود و با غرغر کتاب را بست. هرازگاهی به آنا که کنارش خوابیده بود نگاه می‌کرد. هی دلش می‌خواست آنا را بیدار کند تا آنا برگردد به طرفش و آغوشش را باز کند – کو شانس و کو اقبال. مأیوس و بی‌حوصله باز رفت سراغ ادیسه.

◄«متن کامل»

برای کامران

در راه بودم. پیاده به سمت هودینگه می‌رفتم. ابری بود آسمان مثل بیشتر وقتای اینجا اما هیچ نگران باران نبودم. داشتم می‌رفتم سراغ کامران. انگار نه انگار که کامران در هامبورگ است انگار که او همین‌جاست در استکهلم.
نمی‌دانم ناگهان از کجا کیم و استینا سر راهم سبز شدند. هر دو لباس جشن به تن داشتند و خیلی خوشحال به نظر می‌آمدن. تا رسیدند با خنده و تقریباً با همدیگه گفتن:”ما داریم می‌ریم مراسم پایان ترم تو نمی‌آی؟” بعد استینا نزدیکتر آمد:”بعد جشن من ‌و تو باهم برمی‌گردیم خونه”. باورم نمی‌شد…

◄«متن کامل»